"Να έχεις τα πόδια σου στη γη, λες και έχεις τέσσερα. Έτσι θα μείνεις σε αυτό τον κόσμο. Κι ακόμα, μην κοιτάς τον κόσμο μέσα από το κεφάλι σου, αλλά μέσα από την καρδιά σου. Έτσι θα γνωρίσεις τον Θεό."Όταν ο Κετούτ Λιγέρ είπε με τόσο σεβασμό,τα παραπάνω μεγαλειώδη λόγια, απλά χάρηκα... Νομίζω πλημμύρισα από ελπίδα για την ακρίβεια.
Ψέματα δεν θα γράψω.. και πρέπει να ομολογήσω πως έχω κοιτάξει τον κόσμο μέσα απ το κεφάλι μου πολλές φορές. Η λογική είναι αυτή που σε κάνει να παίρνεις πολλές φορές λάθος αποφάσεις.
Η ισορροπία είναι μεταξύ λογικής και καρδιάς. Και τελικά η πραγματική ευτυχία βρίσκεται βαθιά μέσα στην καρδούλα μας.
Και συνεχίζω με το γράμμα που έστειλε η Λις στον Ντέιβιντ,αναφερόμενη στο Augusteum:
"Ένα εκπληκτικό μέρος στην Ρώμη, όπου ο Οκταβιανός Αύγουστος το έκτισε για να στεγάσει τις στάχτες του. Όμως, όταν ήρθαν οι βάρβαροι,το κατέστρεψαν μαζί με όλα τα άλλα. Ο Αύγουστος, πρώτος μεγάλος αυτοκράτορας της Ρώμης είχε φανταστεί πως ο τότε ολόκληρος κόσμος θα ερειπωνόταν"
"Είναι ένα από τα πιο ήσυχα και μοναχικά μέρη της Ρώμης. Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω του με το πέρασμα των αιώνων. Το νιώθω σαν πολύτιμο τραύμα..σαν λύπη που δεν θες να ξεχάσεις επειδή ο πόνος είναι γλυκός. Όλοι θέλουμε τα πράγματα να μένουν ίδια, Ντέιβιντ. Συμβιβαζόμαστε με τη δυστυχισμένη ζωή επειδή φοβόμαστε την ερείπωση. Μετά κοίταξα αυτό το μέρος και το χάος που υπέμεινε ..τον τρόπο που προσαρμόστηκε, κάηκε, λεηλατήθηκε..ξανακτίστηκε, και πήρα μια διαβεβαίωση. Ίσως η ζωή μου να μην υπήρξε τόσο χαοτική, αλλά έτσι είναι ο κόσμος. Η πραγματική παγίδα ίσως είναι η προσήλωση σ' αυτόν τον κόσμο. Η ερείπωση είναι δώρο. Η ερείπωση είναι ο δρόμος προς τη μεταμόρφωση. Στην αιώνια πόλη, το Augusteum μου έδειξε ότι πρέπει να αναμένουμε τα ατελείωτα κύματα μεταμορφώσεων."Λόγια που με καθήλωσαν και με έκαναν να αναθεωρήσω απόλυτα για την λεγόμενη "ερείπωση" ή αλλιώς μεταβατική περίοδο που αναγκαζόμαστε να περάσουμε μέσα από δυσάρεστη συναισθηματική φόρτιση σε μια ολοκαίνουρια ζωή. Σε μια ζωή γεμάτη όνειρα και ελπίδα πως από δω και στο εξής όλα θα είναι τέλεια!Η ζωή έχει δυστυχώς σκαμπανεβάσματα και εμπόδια, και εμείς καλούμαστε να τα μεταπηδήσουμε και στο τέλος να βγούμε νικητές..πρωταθλητές..! Τι όμορφα που ακούγεται.. Χαμογελώ γλυκά.. Αλλά μην ξεχνιόμαστε .. ας γυρίσουμε λίγο πίσω, στον Κετούτ Λιγέρ.
Στα λόγια του σε σχέση με το γράμμα της Λις..
Είναι δύσκολο να απομονωθείς ..να μείνεις μόνος σου και να ξαναγεννηθείς. Άλλες φορές είναι αναγκαστικό και άλλες όχι τόσο. Στην περίπτωση "όχι τόσο", οι περισσότεροι ακούμε την καρδιά μας και νομίζω πως θέλουμε κατά κάποιον τρόπο να ευτυχήσουμε προσπαθώντας και προσπαθώντας και προσπαθώντας μέχρι να έρθουν όλα σε ένα τέλμα... oops.. εκεί τι συμβαίνει??Έλα μου ντε..
Μάλλον καταλήγουμε στο ότι πρέπει να είμαστε αρκετά δυνατοί ώστε να πιστέψουμε με την καρδιά μας σε αυτά τα οποία μας ωθούν σε μια εξισορροπημένη ζωή, γεμάτη από αγάπη για τον εαυτό μας και τους γύρω μας..και να είμαστε προετοιμασμένοι για τα πάντα! Γιατί ποτέ δεν ξέρεις..
